เคย =
กะปิ
เหม็ด = ไม่เหลือแล้ว , หมด
ล๊อกเล๊ก = ผิดคำพูด
เกือกบอก = รองเท้าบูท
ควน = เนินเขา
คร๋าว = รอคอย
ฉาน = ฉัน
ฉา = ตะกร้า
ถุ้ง = ถัง
บ่าว = พี่ชาย หรือ ชาย (คำสรรพนามใช้เรียกผู้ชาย)
บาดลวก = เป็นการสาปแช่ง
บัดสี = อาย,เขิน
ลูกเขือ = มะเขือ
ลอกอ = มะละกอ
หวันฉ้าย = ตอนเย็น
หม๋องแหม๋ง = ไม่สะอาด |
หรอยจังหู
= อร่อย
ขี้หก = โกหก
ดักดูเดียม = จั๊กจี้
ไซ = ทำไม,อะไร
คง = ข้าวโพด
งัว = วัว
เติ้น = เธอ
ฉาวหู = เสียงดัง
บ้าหม้าย = ไม่สบาย
บ้าหวัน = เลื่อนลอย
ผาหลา = เตี้ย
อย่าฉาวที = อย่าส่งเสียงดัง
พรือโฉ้ = ไม่สบาย
เบล่อ = โง่
หนมเป้า = ชะลาเปา
หวังเหวิด = ไม่ต้องเป็นห่วง |
นุ้ย =
น้องสาว
เจ็บเบ็ดหัว = ปวดหัว
ตู้ตี้ = จักจี๊
เอิด = หาเรื่อง
ครด = การใช้ปากกัด
ฉานรักเติ้น = ฉันรักเธอ
ฉัด = เตะ
ท่ากัน = รอ
บายดีหม้าย = สบายดีเปล่า
บอบ = หิวมากๆ
ผ้าถุง = โสร่ง
แช = ช้า
พรก = กะลา
ได้แรงอก = สะใจดี
หัวบอน = เผือก
หัวครก = มะม่วงหิมพานต์ |